Szlak kajakowy Michała Kajki

Rostki Skomackie

[13,1 km]

53°48'40,7" N; 22°03'48,8" E

„O, jek wdzięczny zieczór mi..”

Wieś Rostki Skomackie mijamy od zachodu i około kilometr dalej, za drewnianym mostem, wpływamy na bardzo urokliwą rzeczkę o nazwie Czarcia Struga prowadzącą prosto do jeziora Orzysz. Most w północnej części jeziora stanowi punkt orientacyjny, na który należy się kierować. Za mostem płyniemy ciekiem, tym razem znacznie szerszym i pozbawionym roślinności w głównym nurcie. Niewątpliwy urok tego miejsca wzmacniają rosnące wzdłuż brzegów szpalery drzew. W sezonie lęgowym ptaków , z koron tych drzew, rozlegają się śpiewy mieszkańców lasu: wilgi, gajówki, rudzika. Prym wiedzie niewielka pokrzewka o nazwie kapturka – jest to chyba największy wirtuoz wśród „leśnej gawiedzi”. Śpiew tego gatunku można dość szybko wyłowić, gdyż odzywa się wysokimi, subtelnymi, fletowymi dźwiękami. Z kolei z wodami płynącymi związany jest kolorowo ubarwiony zimorodek.

ZIMORODEK to ładnie ubarwiony ptak z rzędu kraskowych. Posiada ciemnozieloną głowę, błękitnie ubarwiony grzbiet, cynamonowy spód ciała i czerwone nogi. Gniazduje w norach wykopanych w urwistych brzegach lub piaszczystych skarpach. To właśnie od miejsca gniazdowania pochodzi nazwa gatunkowa, choć dokładnie powinna ona brzmieć „ziemiorodek”. Zimorodki aktywnie polują na małe ryby. Na zdobycz ptak ten czatuje, siedząc na zwisających nad wodą gałęziach lub korzeniach. W momencie, gdy spostrzeże ofiarę, rzuca się pod wodę. Zimorodki pozostają u nas na zimę, występując na niezamarzających fragmentach rzek lub zbiorników wodnych.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fot. 19 i 20. Czarcia Struga między jeziorem Rostki i Orzysz ma naturalny charakter z szuwarem trzcinowym i łęgami olszowo-jesionowymi na brzegach, miejscami całkiem zacienionych.

ROSTKI SKOMACKIE (niem. Rostken, od 1938 Krigstin), wieś położona nad jeziorem Rostki, 2 km od drogi Orzysz – Ełk. W 1483 r. Jerzy Ramung von Rameg wystawił przywilej lokacyjny dla Grzegorza, nadając mu 12 włók na prawie magdeburskim z obowiązkiem jednej służby. W październiku 1656 r. 17 mieszkańców wsi, w tym 8 kobiet, zostało uprowadzonych przez Tatarów. W 1868 r. rodzice Michała Kajki przeprowadzili się ze Skomacka Wielkiego na pobliską kolonię Frydrychowo (niem. Friedrichwerder), a on sam w wieku 10 lat kontynuował naukę w małej, jednoklasowej szkole w Rostkach Skomackich pod kierunkiem nauczyciela Kautza. Uczęszczał do niej aż do 14 roku życia. Uczył się dobrze i „nigdy kijów za naukę nie obrywał”. Do 17 roku życia pomagał matce w prowadzeniu gospodarstwa rolnego (ojciec zmarł przedwcześnie) i pracował jako parobek u innych gospodarzy. Później rozpoczął naukę jako pomocnik ciesielski i murarski. Wkrótce stał się cenionym rzemieślnikiem. Na jednej z posesji znajduje się pomnik poświęcony żołnierzom pochodzącym z Rostek Skomackich, którzy polegli w czasie I wojny światowej. Na tablicy widnieje słabo widoczny napis: „Ehre den gefallen 1914-1918” i dalej wymienione jest    9 nazwisk osób, które w tym czasie zginęły). Dawniej pomnik ten był usytuowany na rozwidleniu dróg, gdzie obecnie stoi przydrożny krzyż.

 

Lokalizacja na mapie

Poprzedni punkt:

Jezioro Rostki

Następny punkt:

Wieś Kamieńskie