Szlak kajakowy Michała Kajki

Most w Ogródku

[9,7 km]

53°48'26,1" N; 22°06'00,4" E

„Niech moje utwory
Dostęp do was mają..”

Tuż za drewnianym mostem, na podbudowie z betonu i polnych kamieni, jezioro Kraksztyn przechodzi w jezioro Kaleńskie. Przeprawa na tym odcinku jest miejscami dosyć forsowna, gdyż ze względu na znaczne wypłycenie misy

zbiornika, bujnie rozwinęły się tu łany szuwaru trzcinowego i skupiska roślin wodnych. Pod kolejnym mostem oddalonym o 500 m od pierwszego, znajduje się kamienisty próg, który jest stosunkowo łatwy do przebycia. Należy zachować tu jednak szczególną ostrożność i ustawić kajak równolegle z głównym nurtem cieku. Można też wysiąść i przejść parę metrów pieszo, wzdłuż brodu. Dalsza droga wiedzie wciąż wśród wysokich szuwarów i roślin pływających po powierzchni wody. Ze względu na utrudnioną widoczność należy obrać kierunek północno-zachodni tak, aby trafić na koryto niewielkiego cieku wypływającego z zachodniego brzegu północnej części jeziora Kaleńskiego, którym wiedzie dalsza trasa spływu. Orientację w obraniu właściwego kierunku na wypływ rzeczki ułatwia dobrze widoczne wzgórze, na które należy skierować swój kajak. Na zboczach tego wyniesienia morenowego występuje interesująca roślinność ciepłolubna (kserotermiczna). Na tych murawach znaczący udział mają: szałwia łąkowa, chaber driakiewnik, poziomka twardawa, babka średnia, rzepik pospolity. Występuje tu także bardzo dekoracyjna, rzadko spotykana i podlegająca ochronie całkowitej goryczka krzyżowa.

Zaraz za mostem szlak wkracza w wąski kanał, zarośnięty przez wysokie szuwary. Szerokość nurtu bez roślinności wodnej nie przekracza zazwyczaj 1 m, jednak na niektórych odcinkach cieku zanika on całkowicie. Występujące tu warunki wymagają większej sprawności w manewrowaniu kajakiem. Przy okazji warto wyczulić słuch na odgłosy dobiegające z szuwarów. Śpiewają w nich trzcinniczki oraz ich więksi krewniacy – trzciniaki. W ludowej transkrypcji ostre dźwięki wydawane przez trzciniaka tłumaczone są jako powtarzane: „rak - rak, ryba – ryba, rak – rak”. Spłoszona przepływającym kajakiem może odezwać się również kokoszka – ptak z rodziny chruścieli.

Kajka pisząc wiersz „Póki” – "Póki słońce żarem grzeje, póki wiatr po wydmach wieje, gdzie mazurski naród słynie, Polska mowa nie zaginie..." zapewne miał na myśli występujące w okolicy Ogródka wzniesienia morenowe, a nie wydmy, które można znaleźć dopiero w okolicy Pisza. W poezji Kajki w opisach mazurskiej przyrody wyraźnie daje się zauważyć stosowanie schematów zaczerpniętych z innych autorów, może nawet kancjonału „Gdzie szumi ciemny las / I gdzie sterczą pasma gór”, a jak wiadomo na Mazurach gór nie ma.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fot. 14 (z lewej). Goryczka krzyżowa (gatunek chroniony). Fot. 15 (z prawej). Szałwia łąkowa. Oba gatunki roślin na powyższych zdjęciach występują na gliniastych i ciepłych wzgórzach w okolicy Ogródka.

JEZIORO KALEŃSKIE lub Kaleń. Jezioro o powierzchni 7,53 ha ma kształt owalny i jest płytkie. Jego maksymalna głębokość wynosi tylko 2,6 m, a średnia tylko 1,6 m. Powierzchnia dna ma łagodne spadki i pokryta jest grubą warstwą osadów dennych. Brzegi jeziora są z kolei strome. Bezpośrednie otoczenie jeziora tworzą osiedla ludzkie. Roślinność wynurzona zajmuje około 15% powierzchni dna, ciągnąc się wąskim pasem wzdłuż całej linii brzegowej. Dominuje trzcina pospolita, pałka szerokolistna oraz oczeret jeziorny. Z roślin o liściach pływających występuje grzybień i grążel. Roślinność zanurzoną reprezentują wywłócznik okółkowy i rdestnica przeszyta. W jeziorze występują: szczupak, okoń, węgorz, lin, karaś, płoć i leszcz.

Lokalizacja na mapie