Szlak Melchiora Wańkowicza

Rezerwat Czaplisko-Ławny Lasek

[ km]

53°38'37"N, 21°22'29"E

Znajduje się około 1 km na północny-zachód od Wsi Zgon, przy krawędzi prawego brzegu jeziora Uplik. Jest to rezerwat ornitologiczny, w którym ochronie podlegać miała populacja czapli siwej. Niestety, wkrótce po jego utworzeniu w 1963 roku, ptaki te przeniosły się na drugi brzeg jeziora. Ta kolonia czapli obecnie również zmniejsza swoją liczebność. Warto podkreślić jednak, że czapla siwa jest wciąż jednym z najczęściej spotykanych, dużych ptaków, na tym odcinku szlaku kajakowego. Często można obserwować osobniki tego gatunku zarówno polujące na brzegu, jak również latające nad taflą jeziora. Starodrzew znajdujący się w rezerwacie jest także miejscem lęgowym dla wielu innych cennych gatunków ptaków, w tym m.in. dla dzięcioła czarnego. Ten największy europejski gatunek z rodziny dzięciołowatych jest jednocześnie najskromniej ubarwiony spośród wszystkich swoich kuzynów. Całkowicie czarne upierzenie dorosłych osobników tego gatunku urozmaica jedynie czerwona "czapeczka" pokrywająca głowę od czoła aż do karku. Dzięcioł czarny jest łatwy do zauważenia, ponieważ wyróżnia go prostoliniowy, powolny i nieregularny lot z rzadkimi uderzeniami skrzydeł. Lecąc, często nawołuje głośno i wielokrotne "kjur-kjur-kjur". Kiedy siedzi na pniu drzewa, odzywa się innym, daleko niosącym się okrzykiem "kijaa". Jego obecność łatwo stwierdzić też po głośnym i donośnym bębnieniu (werblowaniu) w grube i suche konary. Zachowanie to pozwala nawet określić płeć ptaka, gdyż samce uderzają w tempie 17 razy na sekundę, a samice czynią nieco wolniej- 14-15 uderzeń na sekundę.

Dziś teren rezerwatu poszczycić się może około dwustuletnim drzewostanem sosnowym i dobrze zachowanymi płatami boru mieszanego. W runie tego zbiorowiska leśnego rośnie wiele gatunków ciepłolubnych, m.in. sierpik barwierski, bukwica lekarska, bodziszek czerwony, pierwiosnka lekarska.

Fot. 25 (z lewej). 200-letni drzewostan sosnowy na terenie rezerwatu „Czaplisko-Ławny Lasek”.
Fot. 26 (z prawej). Czapla siwa na brzegu jeziora wyczekująca ofiary.

 

Fot. 27 (z lewej). Licznie występujące wzdręgi w płyciznach przesmyku.
Fot. 28 (z prawej). Przejazd drogowy i most na przesmyku jezior Mokre i Uplik.

Około 800 m za rezerwatem (8,9 km) znajduje się kolejne przewężenie z mostem drogowym, po którym przebiega szlak komunikacyjny (droga 58) Ruciane-Nida - Szczytno. Za mostem wpływamy na wody dużego Jeziora Mokrego. Po jeziorze poruszamy się wzdłuż jego prawego brzegu.

Lokalizacja na mapie

Poprzedni punkt:

Jezioro Uplik

Następny punkt:

Wieś Zgon